List 46

27 Grudzień 2015

Kochany C,

To już fakt. Mam 40 lat od wczoraj. Czas szykować mi miejsce na cmentarzu.

Dawid mnie wczoraj zaskoczył – wpadł do mojej celi jak tylko je otworzyli o 8.45 rano i zaczął się wydzierać i śpiewać „Happy Birthday”... Trochę nie wiedziałem, co się działo, bo spałem. Ale mnie obudził. Dał mi też kartkę na urodziny z podpisami wielu ludzi.

Byłem bardzo mile zaskoczony, bo nie sądziłem, że tyle osób się podpisze. Strasznie to dziwne wszystko, ale w sumie miłe. I przez cały dzień ludzie przychodzili do mojej celi mi składać życzenia. Też dziwne... Tony wpadł zaraz po Dawidzie, to było akurat miłe, bo go lubię. Jest Irlandczykiem i ma głowę na karku.

George (Hiszpan) zrobił mi z zapałek liczbę 40. To też było miłe. Wiesz, tutaj dużo ludzi robi różne rzeczy z zapałek. Możesz je kupić z kantyny.

Po południu Dawid przyniósł sernik na zimno „domowej roboty”. Z galaretką. Cóż za dzieło sztuki. I jakie to było dobre. Jak on to zrobił, nie mam pojęcia, nie chcę wiedzieć nawet, bo to pewnie nie legalne. Podzieliliśmy się tym sernikiem z Jose i Martinem. I wiesz co...? Przez krótką chwilę, zapomniałem gdzie jestem... Było mi tak miło.

Ale trwało to chwilę. Bo myślałem o tobie. Nie dostałem od ciebie żadnej kartki na urodziny. Ani nawet krótkiego maila... Ale to nic.

Dostałem za to maila od Lisy. Obiecała mi, że mnie odwiedzi po nowym roku. Nie mogę się doczekać. Wiem, że mi obiecuje od miesięcy, że mnie odwiedzi, ale wierzę jej i wiem, że mnie nie zawiedzie i mnie tu samego nie zostawi.

Jej chłopak Jay został właśnie zwolniony z centrum deportacji. Złapali go, że był w UK nielegalnie od kilku lat, bo mu się wiza dawno skończyła i nie wrócił do Nigerii... Pewnie tam jest syf, więc mu się nie dziwię, że chce zostać w Londynie. Pamiętam jak jeszcze pracowałem z Lisą w jednym biurze, jak ona go wspierała finansowo i moralnie. Odwoedzała go w tym centrum dla uchodźców, wysyłała pieniądze itd.

Mam nadzieję, że im się uda. Pamiętam jeszcze jak mi mówiła, że jestem zaproszony na ślub w Nigerii! To była by jazda. Nic o tym kraju nie wiem i nawet nie wiem gdzie w Afryce się znajduje. Mam tylko nadzieję, że Jay nie jestem kolejny oszustem z Afryki, który naciąga białą laskę na miłość i ślub, po to tylko, żeby dostać obywatelstwo w UK...

Dzwoniłem wczoraj do mamy około 3 po południu, to czas kiedy się urodziłem 40-ci lat temu. Życzyła mi zdrowia i cierpliwości. Były to najsmutniejsze życzenia na świecie. Tak bardzo chciałem ją uściskać. Mam nadzieję, że już niedługo...

A jak tobie minęły święta? Wierzę, że jadłeś dużo smacznego jedzenia. Do dziś pamiętam kurczaka po chińsku twojej mamy – niebo w gębie. Mam nadzieję, że dużo odpoczywasz C.

Wiesz, dzisiaj dałem moje dwa małe obrazy Dawidowi D i Georgowi. Dawid D jest fryzjerem w naszym budynku, pochodzi z Ekwadoru. Namalowałem tradycyjnie moje drzewa.

Wkomponowałem w nie flagi ich krajów: hiszpańską dla Georga i ekwadorską dla Dawida D. Bardzo im się podobały. I Dawid D od razu mnie poprosił o podpis na obrazie. Powiedział, że jak kiedyś będę sławnym artystą, to on będzie miał coś bardzo wartościowego. Uśmiałem się z tego, że będę sławnym artystą, ale oczywiście mu podpisałem.

Jon (Szkot), który mieszka w celi obok mnie dał mi swoją starą tabliczkę z farbami wodnymi i kilka zurzytych pędzli. Tak więc mogę teraz malować trochę w mojej celi. Czasami przynoszę sobie papier wodny z kursu malarstwa, więc mogę odpływać w kolory w mojej własnej celi teraz.

Ok kochanie, będę kończył.

Kocham cię.

Na zawsze twój,

Sebastian