List 102

30 Czerwiec 2016

Kochany C,

Jest ósma wieczorem, jestem zamknięty w swojej malutkiej celi, słucham radia i myślę o tobie. Jak się miewasz mój ukochany? Wiesz, rozmawiałem z mamą kilka dni temu i pytałem się o ciebie. Zwykle staram się unikać tematu twojej osoby, bo to tylko sprawia mi ból. Ale tym razem nie wytrzymałem.

Mama powiedziała mi, że masz się dobrze, że widziała twój post na Facebooku i że byłeś w szpitalu na jakiś badaniach. Byłeś podłączony do kroplówki. Strasznie się tym przejąłem, ale wytłumaczyłem sobie, że tak musi być. Że po takiej chorobie, musisz często chodzić na badania i że lekarze wiedzą co robią. Proszę uważaj na siebie. Bądź zdrowy mój najdroższy.

Wiem, że ja nie mam już prawa się ciebie bezpośrednio pytać o twoje zdrowie. Wiem o tym. Popłakałem sobie po tej rozmowie z mamą, ale zaraz wróciłem do udawania, że wszystko jest ok.

Zmaian tematu. Każdy teraz chrzani tutaj o tym Brexicie i już to się staje nudne powoli. Mnie tylko ciekawi, czy teraz Brytole będą oficjalnie pokazywać swoją niechęć do imigrantów. To trochę tak, jakby ten cały Brexit otworzył szeroko drzwi z napisem 'rasizm'. Zobaczymy. Ja osobiście nigdy nie padłem ofiarą rasizmu, ale kto wie, co się może jeszcze wydarzyć.

Zacząłem nowy kurs - obsługa konsumenta. Jest bardzo nudny, ale nauczyciel Tony stara się za wszelką cenę sprawić, żeby było "fajowo". On sam stara się też być taki "na czasie" ze wszystkim. Ale w sumie to spoko z niego gość. Steve i DJ też są ze mną na tym kursie, więc jest ok.

Steve w czasie wykładów wygląda, jakby miał zaraz zapaść w śpiączkę, natomiast DJ wygląda, jakby nauczyciel przedstawiał nam jakieś objawienia odnośnie największych sekretów wszechświata. Ja natomiast słucham, nudzę się - ale przynajmniej nie jestem w celi.

Jest tu tak gorąco od kilku dni, że nie ma czym oddychać. Każdy budynek jest jak rozgrzany piec. Ale kim ja jestem, żeby tu nażekać?

Rozmawiałem dziś z Jermainem. Znów mi gadał o Bogu i o tym jaką ważną osobą jestem w oczach Boga. Już biegnę i zaraz w to uwierzę! Lubię Jermaina, więc słucham tego jego całego hocus-pokus o Bogu. Nadal mam w celi biblię, którą mi kiedyś tam dał. Czytałem jakieś fragmenty, ale to jest po prostu śmieszne - to, co tam jest powypisywane. Żenada. No ale. Jermaine mi powtarza, że moje obrazy są odzwierciedleniem tego, że Bóg przeze mnie przemawia. No nie wiem. Chociaż kiedy maluję, czuję taki niesamowity spokój, tak jakby światło oplatało swoje skrzydła wokół mnie. Nie wiam już sam. Może powoli tracę rozum.

A mówiąc o malowaniu. Właśnie zamówiłem sobie kilka pędzli! W końcu! Dwa do farb wodnych i jeden do akrylowych. Teraz będę oszczędzał na paier do malowania. Wczoraj namalowałem też psa.

Widziałem fotografię tego psiaka w gazecie i tak mi się spodobała, że postanowiłem coś z tym zrobić. Podoba mi się, jak mi to wyszło. Uwielbiam mieszać kolory ze sobą. Totalna hipnoza. Mogę tak się na to gapić godzinami, mówię ci.

Wiesz, ten koleś Jason cały czas próbuje mnie zagadywać. Zaczynam się już czuć z tym niekomfortowo. Kilka dni temu wszedł - ot tak sobie - do mojej celi i usiadł na moim krześle obok mojego łóżka. Ja leżałem i czytałem książkę. Nie wiedziałem za bardzo jak się zachować. Wtedy nagle oznajmił mi, że mam piękne oczy. Byłem bardzo skrępowany. Po pierwsze, nie mam ładnych oczu. Po drugie - on na pewno do mnie zarywa. Na szczęście Ryan wparował do mojej celi i ten Jason zaraz wyszedł. Wiesz, on jest fajnym i miłym gościem, ma około 30 lat, ale ja nie jestem nim w ogóle zainteresowany. No ale nic to. Po tym jak Jason wyszedł - miałem w nagrodę na głowie Ryana. Na szczęście DJ wrócił do swojej celi i Ryan pognał do niego jak piesek. Cyrk, mówię ci.

Jedyną osobą, która może do mnie zarywać to ty! Ale to sięe nigdy nie stanie.

To tyle na dziś kochany - będę kończyć na dziś.

Tęsknię za tobą C.

Na zawsze twój,

Sebastian