List 8

9 Wrzesień 2015

Kochany C,

Myślałem, że już do ciebie nie będę pisał, ale kocham cię zbyt mocno.

Chciałbym cię poprosić, żebyś mnie nie zostawił, żebyś mnie tak nie traktował, żebyś mnie w ten sposób nie ranił... Ale nie mogę ciebie o to prosić. W tym wszystkim muszę pamiętać, że twoje zdrowie jest najważniejsze. Nic innego się tak naprawdę już nie liczy.

Teraz, kiedy dla ciebie już nic nie znaczę – będzie mi łatwiej. Łatwiej jeśli mnie znów ktoś kiedyś pobije.

Już nie muszę być tak kurewsko zdesperowany, aby walczyć o swoje życie dla ciebie. Tak się trochę czuję, jakby mi ktoś zdjął ciężar z serca. Mogę już odpuścić.

Nie umiem ci opisać jak bardzo boli to, że mnie tu zostawiłeś. I to, jak bardzo cię kocham i się o ciebie martwię. Nie będę o tym pisał.

Ciągle ładują we mnie jakieś tabletki, ciągle śpię. Nie wiem, czy jest noc czy dzień. Nie ma tu okna. Nie umiem odróżnić, co jest rzeczywistością, a co nie.

Jestem bardzo słaby i ciągle kręci mi się w głowie. Nie mam pojęcia, co będzie ze mną dalej.

Na zawsze twój,

Sebastian